Kattig

‘Poes’. Zo noemt hij me. Ik heb deze man twee keer ontmoet. Naïefweg vraag ik hoe ik hem dan zal noemen.
‘Jouw seksslaaf’, appt hij me terug. Gevolgd door zo’n teveelzeggend knipoog-emoticon.
Waarschijnlijk heeft hij gelijk. Is dat wat hij is.
Terwijl het bloed nog uit mijn hart sijpelt, doet hij het toch gedeeltelijk andere kanten op stromen. Omleiding.

(Toegeven aan gulzige mannen die alles doen om me naar die kattennaam te doen luisteren, is als hoogverraad aan onze liefde.)

Ze smeken me met hen te spelen, maar ik zoek koortsachtig naar mijn enige wapen in deze reeds verloren strijd: woorden. Woorden om ervaringen tot leugens te maken. Ze minstens te bagatelliseren.

Vorige week donderdag om één uur ’s nachts, kwam hij, na wat heen-en-weer geapp, mijn oprit opgereden.
Online was hij grappig en uitdagend. Humor trekt me steeds vaker voorbij de streep van gezond verstand.
Hij had iets gay, waardoor ik hem in één klap erg lief vond. Zijn lach was kinderlijk verlegen. We gaven elkaar een kuise kus op de wang en stamelden wat kennismakingstaal. Van de online ophitsing schoot plots niets meer over.

Ondanks de spanning van deze situatie, waren we beiden erg moe en spraken we af in elkaars onbekende armen in slaap te vallen. Gewoon gezellig.
Ik vond het een mooi alternatief voor het elkaar beleefd verpletteren met profielbeschrijvingen aan één of andere restauranttafel.

Ongegeneerd kleedde hij zich uit in mijn schemerverlichte slaapkamer. Ik nam hem op vanuit mijn rechterooghoek zonder hem aan te kijken. Hij was erg mager. Mooi noch lelijk. Wel interessant. Alleen al dat hij dit deed. En ik het toeliet.

Zoals een buurjongen en -meisje die voor het eerst in de tuin van hun ouders kamperen, en daardoor de eerste nacht naast elkaar zullen doorbrengen. Alle twee benieuwd of er alleen maar geslapen zal worden. Ondeugend haakten onze ogen in elkaar. Hij beloofde me niet te kussen. Ik daagde hem succesvol uit zijn belofte te breken.

De tederheid waarmee zijn volle lippen de mijne raakten, creëerden de illusie van een langzame kennismaking. Nog nooit had ik lust zo zacht op mijn hele lichaam weten landen. (Heel even vergat ik jou.)
Kan niet-liefde ook zo zoet smaken? Hoef ik mijn hart niet op het spel te zetten om bemind te worden?

Ik weet niet of we elkaar nog zullen zien. Ondanks al het online ‘gepoes’.

Miauw.

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s